Nyu-Cersi ştatının qərarı və boğulan ermənilərin saman çöpü…

Ermənilər həqiqətən boğulurlar, ona görə də „saman çöpündən yapışdıqları“ aşkar hiss olunur. Dünən ABŞ ştatlarından biri – Nyu Cersi ştatı „Artsaxın müstəqilliyini və erməni genosidini tanıyıb“. Bu, Amerikanın 10-cu ştatıdır ki, qondarma rejimi tanımaq haqqında qərar qəbul edib. Ermənistan tərəf bu hadisəni toy-bayram kimi qəbul edib, hətta bunu Amerikanın Türkiyə, Rusiya və Azərbaycana mesajı kimi dəyərləndirib, „Artsaxın tanınmasını“ ABŞ tərəfindən irəli sürülən siyasət kimi yozanlar da tapılıb.

Həbsxanada 30 il yatıb azadlığa çıxan şəxs ertəsi gün eyni cinayəti törədəndə adı bu olur ki, adam islaholunmazdır. İndi Ermənistan dövləti islaholunmaz qurumdur, onu idarə edənlər heç bir məğlubiyyətdən nəticə çıxarmayıblar və çıxarası da deyillər. Ona görə də Azərbaycanın Ermənistanı sülh müqaviləsi imzalamağa çağırması, sülh müqaviləsinin ermənilərin də maraqlarına uyğun olacağını bildirməsi qarşı tərəfi anormal qərarlar verməkdən çəkindirmir. Baxmayaraq ki, adətən məğlub dövlətlər sülh danışıqları təklif edər, indi qalib olan Azərbaycan sülh danışıqlarına başlamaq haqqında mövqeyini bildirib. Bu bir tərəfdən müsbət dəyərləndirilə bilər ki, Azərbaycan sülh tərəfdarıdır, normal qonşuluq prinsiplərini irəli sürür və belə bir mövqe ölkənin beynəlxalq imicinə yaxşı təsir edir. Digər tərəfdən düşməndə o fikir yaradır ki, Azərbaycan nədənsə çəkinir və tələsik sülh istəyir, ona görə də iddiasında qalmağa üstünlük verir. İkinci variant özünü qarşı tərəfin reaksiyasında təsdiqlədi və açığı belə qarşılanacağı gözlənilən idi.

Azərbaycan tərəfinin sülh təklifinə münasibət bildirən Ermənistan parlamentinin xarici əlaqələr üzrə parlament komissiyasının sədri, „Mənim addımım“ hakim fraksiyasının üzvü Ruben Rubinyanın dünən mətbuata açıqlamasında müsbət reaksiya yoxdur. O bildirib ki, Azərbaycanın təzyiqi ilə Ermənistan heç bir sülh müqaviləsi imzalamayacaq və belə bir ssenarini istisna edib. Rubinyan şərt qoyub və bu şərt elə Ermənistan dövlətinin şərtidir, çünki hakim partiyanı təmsil edən Rubinyan elə təmsil etdiyi hökümətin mövqeyini açıqlayıb. Rubinyan qeyd edib ki, „o vaxt məmnuniyyətlə Azərbaycanla sənəd imzalanar ki, Bakı Dağlıq Qarabağın statusunu tanısın. Və əlavə edib ki, bu statusda əsas „Qarabağ xalqının iradəsi“ qəbul olunmalıdır. Yəni, yenidən köhnə „Madrid prinsipləri“nin tələbləri ortaya atılır. Azərbaycan dövlət başçısı bu prinsipləri yenidən gündəmə gətirmək istəyən Minsk Qrupuna açıq şəkildə bildirdi ki, „təzə təklifiniz“ varsa, danışa bilərik. Buradan aydın olur ki, ermənilərin ayağının altına daş qoyan hələ də 30 il heç bir müsbət nəticəyə malik olmayan həmsədrlərdir.

30 iyun Antalya görüşündə Sergey Lavrovla Mövlud Çavuşoğlunun arasında Qarabağ məsələsinin dördlü həlli yolu barədə ilkin razılaşması həmsədrlərin hələ uzun müddət ofsaydda qalacağını göstərir. Məhz ona görə də erməni siyasi çərhçiləri tez-tez Rusiya-Türkiyə tandemindən və bu birliyin apardığı siyasətin Ermənistanın maraqlarına uyğun olmadığını vurğulayırlar. Bununla yanaşı, „saman çöpündən yapışanlar“ hələ xilas olacaqlarını yenə də elə Rusiyanın simasında görürlər.

Qarşı tərəf məğlub olsa da, Azərbaycanın bir daha müharibə yolu ilə münaqişəni həll etmək imkanı olmadığını vurğulayır və buna səbəb olan faktorların önündə Rusiya sülhməramlılarının Qarabağda olmasını göstərirlər. Onlar Azərbaycanın “Qarabağ münaqişəsi bitib” ritorikasına məhəl qoymaqdıqlarını və beynəlxalq aləmin, daha çox Minsk Qrupu həmsədrlərinin status məsələsini açıq saxladıqlarına güvəndiklərini deyirlər.
Rubinyan hökümətin hətta “Zəngəzur dəhlizi”nə mənfi münasibət bəslədiyini və “Ermənistan ərazisində heç bir dəhlizin olmayacağını” da qeyd edib.

Burada konkret olaraq sülh müqaviləsi təklifinə Rusiyanın reaksiyası yalnız onun marağına uyğun olan “Zəngəzur dəhlizi” ilə bağlı ola bilər. Sülh müqaviləsinin imzalanması, yəni Qarabağ münaqişəsinin faktiki həlli Rusiyanın maraqlarına uyğun deyil, ona görə də yaxın illərə belə bir müqavilənin imzalanacağı gözlənilmir.

Biz Ermənistana sülh təklifindən çox Azərbaycan ərazisini işğal edib vurduqları yüz milyardlarla hesablanan zərərə görə təzyiq etməli, beynəlxalq məhkəməyə verməli, kontribusiya tələb etməliyik. Gəncə və Bərdəyə atılan raketlərə görə düşməni hərbi cinayət törətdiyi üçün məhkəməyə verməliyik. Düşmən havadarlarının hesabına iddiasında qalır. Azərbaycan yumşaq diplomatiyadan imtina etməli, sərt və kəskin şəkildə düşmənə təzyiq göstərməlidir. Düşmən bu cür təzyiqləri dərindən hiss etməli və bu təzyiqlərin nəticəsi olaraq şərtlərimizi qəbul etməlidirlər. Etməsələr.., günah bizdən getdi.moderator

İlham İsmayıl

Facebook Comments